نسل ِ من

مَن خداوندگار دنیای خیالی ِ خویش ام.

نسل ِ من

مَن خداوندگار دنیای خیالی ِ خویش ام.

نسل ِ من

بیا از "من" برایم بخوان تا حافظه ی از دست رفته ام احیا شود.

بایگانی
پیوندها

۸ مطلب در آبان ۱۳۹۲ ثبت شده است

Parting your soup is not a miracle, Bruce, it's a magic trick. A single mom who's working two jobs, and still finds time to take her kid to soccer practice, that's a miracle. A teenager who says no to drugs and yes to an education, that's a miracle. People want Me to do everything for them, but what they don't realize is, they have the power. You want to see a miracle, son? Be the miracle.
-If you could be God for one week, what would you do?
۱  موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۰ آبان ۹۲ ، ۲۳:۱۵
!
روز جهانی علم،صلح و توسعه
همایش علم در خدمت صلح و توسعه
SCIENCE For Peace and Development
به دلیل حضور در کلاس درس به بخش اول مراسم که از ساعت 9 صبح شروع شده و تا ساعت 12:30 به درازا کشیده بود نرسیدم.البته چیز زیادی را از دست نداده بودم چون مراسم صبح تماما به تشریفات و پخش پیام های رئیس دفتر یونسکو و رئیس جمهور و ... اختصاص داشت.اصل ماجرا برای من بخش دوم همایش با حضور اساتید و بحث و سخنرانی پیرامون موضوع همایش بود.به طبع اینکه در مراسم صبح حضور نداشتم از تناول ناهار در کنار باقی شرکت کنندگان محروم شدم و به سلف دانشگاه پناه بردم.
از اینکه چه گذشت در محوطه دانشگاه -دوستان بسیج دانشجویی ندای فراخوان جهت حلقه زدن دور سایت فُردو سر می دادند- و چه دیدیم در ورودی سلف -نشریه زیر سوال- بگذریم.
شروع بخش دوم مراسم در سالن جابربن حیان دانشکده شیمی دانشگاه صنعتی شریف! با پخش فیلمی با موضوع آب شروع شد.در بخش دوم عده ای رفته بودند و عده ای تازه آمده بودند این را می شد از چهره تازه نفس بعضی و جای خالی بعضی دیگر فهمید البته که اصلا دور از انتظار هم نبود.فیلم به زبان انگلیسی و گاها برای بعضی از شرکت کننده گان حوصله بر بود.بالاخره فیلم تمام شد و نوبت به سخنرانی دکتر کامران امامی با موضوع مهندسی ارزش هم افزایی خلاقانه و چالش های آب در قرن بیست و یکم رسید.
دکتر امامی طی سخنرانی خود بعد از مطرح نمودن چالش های آب در قرن بیست و یکم اقدام به معرفی مدیریت تطبیقی به عنوان راه کاری برای مقابله و مدیریت چالش های مطرح شده نمود.وی سپس راهبردهای مدیریت تطبیقی منابع آب را معرفی نمود و خشک شده دریاچه ارومیه را مورد اشاره و بررسی قرار داد.
ایشان در پایان سخنان خود با بررسی راهکارهای مدیریت سیلاب در جهان مطالب را پیرامون مهندسی ارزش مطرح نمودند که البته با توجه به کمبود وقت موفق به ارائه تمام مطالب مورد نظر خود نشدند.
پس از آن نوبت به سخنرانی دکتر اسماعیل کهرام با موضوع علم،صلح و توسعه رسید.وی سخنرانی خود را با اجرای تقلید صدای چکاوک خوش نغمه ای شروع کرد که باعث تعجب و به هیجان آمدن حاظرین در همایش شد.وی با روایت روند پیشرفت علوم اتمی و تولید بمب اتم و در آخر بمباران هیروشیما و ناکازاکی،قرارگرفتن علم در اختیار قدرتطلبان را به نقد کشیده و رابطه ی علم،صلح و توسعه را تشریح کرد.
وی همچنین در انتهای سخنرانی جذابش که البته تشویق طولانی مدت حاضرین را در پی داشت بیان کرد:علم جهت نجات بشر بهترین است و زمانی خطرناک می شود که افراد فکر می کنند به آگاهی خدای دست یافته اند.
پس از ایشان دکتر پرتو تهرانی که به صورت افتخاری در همایش حضور داشتند چند کلامی در جایگاه خود در مورد اهمیت علم مردمی و دانشبومی سخن راندند و همچنین پروژه در دست اجرای خود در دانشگاه هومبولت آلمان را که روی دانش بویان کنیا در مورد امور غذایی متمرکز است را تشریح نمودند.
بدین شکل نشست اول اتمام یافته و سرکار خانم احمدنیا به عنوان رئیس نشست موارد را جمع بندی نمودند و جای خود را به اساتید بعدی جهت اجرای نشست دوم دادند.
نشست دوم با مدیریت دکتر رضا منصوری و حضور اساتید فراهانی،زالی،مقصودی،نصیری و مهریار با موضوعیت کاربرد علم در صلح و توسعه آغاز شد.در ابتدا دکتر رضا منصوری استاد نام آشنای فیزیک به تغییر نوع نگاه بشر به طبیعت جاندار و بی جان توسط فیزیک از 300 یا 400 سال پیش اشاره کرد.همچنین قراردادی گری و توافق جمعی بر مفاهیم مشترک -واژه سازی و تعریف مفاهیم- را از تحولات علم در سالهای اخیر برشمرد.وی در پی این مقدمه چینی علم مبتنی بر صلح را تشریح نمود.
پس از وی دکتر مهریار استاد روان شناس و جمعیت شناس شروع به اظهار نظر نموده و بیان کرده که هرچه پیشرفت علم بیشتر شده دامنه تخریب آن نیز بیشتر بوده است.وی علم را به عنوان یک نهاد معرفی کرد.سپس دکتر زالی استاد علوم کشاورزی شروع به سخنرانی نمود و غذا را به عنوان مسئله ی مورد نزاع در بسیاری از نارامی ها معرفی نمود.وی امنیت غذایی را به عنوان یک مورد بسیار مهم برشمرد و بیان کرد که علوم کشاورزی مبتنی بر تولید بهینه و بیشتر مواد غذایی به پیشرفت و توسعه جوامع منجر می شود،که البته توجه کشورهای توسعه یافته به کشاورزی بسیار بیشتر از توجه کشورهای درحال توسعه به این امر می باشد.
همچنین غذا را از طرفی به عنوان سلاحی معرفی کرد که کشورهای قدرت طلب با کاهش و یا آلوده نمودن آن در برخی ملل سعی بر تضعیف و تسلط بر آن جوامع نموده اند.
در اخر ایران را به عنوان کشوری با 13 اقلیم مختلف از 14 اقلیم غالب بر کشورهای جهان معرفی کرد و بیان کرد:ایران جهت توسعه کشاورزی بوسیله به کارگیری علوم کشاورزی دارای پتانسیل بسیار زیادی می باشد.تولید موادغذایی سالم به افزایش سلامت و آرامش جامعه منجر شده و بستر پیشرفت کشور را فراهم می کند.
در ادامه نشست دکتر واشقانی فراهانی معاون پژوهشی دانشگاه صنعتی شریف و استاد پلیمر و شیمی شروع به بیان نظر خود نمود.وی صلح را رفتر مسالمت آمیز با محیط اطراف،افراد،جوامع و محیط زیست تعریف کرد و حول این موضوع سخن راند.سپس دکتر مقصودی عضو انجمن علوم سیاسی اقدام به سخنرانی با موضوع صلح از منظر علوم سیاسی (جای خالی مطالعات صلح) در جایگاه نمود.وی صلح را مدارا و گفتگو و جنگ را پیکار و منازعه تعریف کرده و بیان کرد که صلح همواره به عنوان هدف،آرمان غایی و استراتژی، و جنگ به عنوان واقعیت شناخته می شود.همچنین به عدم وجود جایگاهی برای صلح در عرصه آموزش کشور اشاره کرده و خرده گرفت.
در پایان نشست نوبت به دکتر نصیری قیداری معاون پارلمانی وزارت علوم رسید تا نظر خود را بیان نماید.
ایشان توسعه ی حیات را در صلح ممکن دانست و به عدم وجود موضوع ترویج علم در قوانین کشور - به غیر از یکی دو مورد در نقشه جامع علم- اشاره نموده و گفت که در حالی که ترویج علم در قانون جایی ندارد پس بودجه ای هم برای این مورد نظر گرفته نمی شود.همجنین از دانشمندان خواست که نقش خود در ترویج علم را نادیده نگرفته و به ایفای نقش در عرصه قانون گذاری و سیاست و تعاول با جامعه غیر علمی کشور بپردازند.
وی گفت در صورت تعامل دانشمندان با جامعه،آلام و دردهای اجتمع به دانشمندان انتقال داده شده و دانشمند می داند که باید در چه زمینه ای تمرکز بیشتری نماید.
همچنین به وظیفه دانشمندان در پاسداری از علم در راه استفاده صلح آمیز اشاره نموده و افزایش چند برابری تلفات در جنگ جهانی دوم نسبت به جنگ جهانی اول را از تبعات به کارگیری غلط پیشرفتهای علمی برشمرد.
در انتهای نشست حضار دقایقی به پرسش از اساتید حاضر در نشست پرداختند که البته بیشتر به اظهار نظر اقدام نمودند تا اینکه سوال بپرسند.
در آخر همایش اختیامیه ای با تشریفات خاصه خود برگزار گردید و شرکت کنندگان هنگام خروج از سالن گواهی مشترک حضور در همایش را که از طرف دفتر منطقه ای یونسکو و انجمن ترویج علم صادر شده بود دریافت نمودند.
۱  موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ آبان ۹۲ ، ۱۰:۴۸
!
بنابر گزارش سپیده دم آوین عثمانی از اهالی بانه بر اثر اصابت گلوله دو روز پیش از مراسم عقدش جان سپرد.

پی نوشت) آوین:عشق

              اوینار:عشق تکامل یافته

۰  موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۸ آبان ۹۲ ، ۱۰:۱۰
!
قصد من تبیین شاخص های عزاداری نیست.قصدم قیاس آنکه اشک دیده دارد با انکه که خنده بر لب ، نیست.قیاس من میان آنکس است که در هیئت حسین(ع) یزیدگونه بر سینه می زند، با آنکس که در جامعه یزیدیان زینب(س) گونه ستم می کشد و ستم دیده را یاری می کند.
ما در عزای حسین سیه بر تن داریم نه غم بر دل.این را از نزدیک لمس کرده ام.نگذارید بگویم مراسم های عزاداری خیابانی شبیه کارناوال های خیابانی به چشم می آیند وقتی که عده برا مرثیه سرای،عده ای برای خود نمایی،عده ای برای تماشا و عده ای از ترس شبیه یزیدیان نبودن به خیابان آمده اند.چون آن وقت روضه ی غربت حسین(ع) در مراسمی که به نام خودش مزین است،زیر پرچمی به نام خودش، خیلی سوزناک می شود.بگذارید روضه را همان هایی بخوانند که مثل آناتومیست ها ذره ذره و جز به جز زخم های پیکر شهدا را موشکافی می کنند تا اینکه به قاعده و فلسفه ی قیام اشاره کنند.اصلا قیام اسم خوبی نیست که سر زبان ها بیفتد.همان عزا بهتر است.قیام ممکن است بعضی را تکانی بدهد اما عزا فقط دل ها را به درد میاورد.
این هایی را که می گویم دارم به خودم تذکر می دهم، اینکه یادم باشد حسینی بودن محدود به محرم نیست.اینکه حسینی بودن به دل است نه به لباس بر تن.اینکه حسین(ع) برای غصه دار کردن دل کسی قیام نکرد برای تغییر قیام کرد.اینکه تغییر چیزی ارزشمندی ست مخصوصا وقتی که سیاهی همه جا را فرا گرفته است.وقتی سیاهی تن و دل مان را تسخیر کرده است.

۳  موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۴ آبان ۹۲ ، ۰۸:۳۷
!
 "فرض کنید مثلاً بالا رفتن سنّ ازدواج؛ بلاشک یکی از چیزهایی که باروری را محدود میکند، بالارفتن سنّ ازدواج است؛ خب، این یکی از کارهایی است که باید در کشور فکر بشود. چرا سنّ ازدواج در کشور ما بالا رفته؟ مگر جوان هفده ساله، هجده ساله، نوزده ساله، احتیاج ندارد به اطفاء نیاز جنسی و غریزه ی جنسی؟ ما باید این را فکر کنیم. خب، از آن طرف میگویند که اینها خانه ندارند، شغل ندارند، درآمد ندارند؛ ببینیم چگونه میشود کاری کرد که همه ‌ی اینها با هم جمع بشود.
ما نباید تصوّر بکنیم که حتماً بایستی یک نفری خانه ی مِلکی داشته باشد، یک شغل درآمدداری داشته باشد، بعد ازدواج بکند
بنده همچنان معتقدم کشور ما کشور هفتاد و پنج میلیونی نیست، کشور ما کشور صد و پنجاه میلیونی [است] ، حالا ما دستِ کم را گرفتیم گفتیم صد و پنجاه میلیون؛ بیشتر هم میشود گفت.
یعنی همچنان ‌که ما فکر میکنیم که اگر چهار پنج بچّه افتاد روی دوش یک خانواده وضع زندگیشان چگونه خواهد شد، فکر این را هم بکنید که این چهار پنچ بچّه وقتی بزرگ شدند و کاری پیدا کردند و شغلی پیدا کردند چه کمکی می‌توانند به پیشرفت کشور بکنند؛ یعنی این را هم باید فکر کرد."
این ها بخش هایی از بیانات مقام معظم رهبری(دامت برکاته) در همایش ملی تغییرات جمعیتی است.رهبری در این سخنرانی همچون سخنرانی معروف سال گذشته شان در رابطه با سبک زندگی مردم، در جایگاه رهبری و مدیریت کشور به پرسشگری از مسئولان،نجبگان و آحاد مردم پرداختند و خواستار تغییر در منش رفتاری حال حاضر شدند!
در بیانات گوهر بار ایشان به مواردی اشاره شده و سوال هایی مطرح شده که پرسش آن ها نیز در بطن خود محتوا نهفته است و نیازی به تشریح و تحلیلِ بنده با این عقل ناقص ندارد.فقط خواستم توجه تان به این محتوای مطرح شده از جانب رهبری جلب کنم.
۱  موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۰ آبان ۹۲ ، ۰۰:۱۳
!
فایل صوتی متن نامه ی آبراهام لینکلن به معلم پسرش را می توانید از اینجا دانلود کنید.من تا پیش از دیدن فیلم زندگی لینکلن شناخت چندانی از این سیاستمدار آمریکایی تبار نداشتم.متن نامه را هم زیبا دیدم و این لزوما به معنی الگو قرار دادن همه ی جوانب شخصیتی این مرد نیست.
ترجمه نامه برگرفته از سایت دگرش
۰  موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۹ آبان ۹۲ ، ۲۰:۱۲
!

جایی شنیدم اگر برای کارهایت هدف گذاری مدت دار کنی، برای رسیدن به هدفت تلاش بیشتری می کنی.اینجا و در این روز می نویسم که می خواهم "ده ماه دیگر سطح زبان انگلیسی به حدی افزایش پیدا کرده باشد که بتوانم حداقل 80% متون زبان انگلیسی را درک کنم.حالا این "من" و این گردش"ایامِ من".

۱  موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ آبان ۹۲ ، ۲۳:۱۴
!
مگر چند بار به دنیا آمده ایم
که این‌همه می‌میریم؟[1]
نمی دانم این درد و رنج ها کجا و کی تمام می شوند.
شاید هم "من" پیش از پایان این دوره ی "رنج" آور تمام شوم.
[1]گروس عبدالملکیان
۰  موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ آبان ۹۲ ، ۱۳:۲۱
!