نسل ِ من

مَن خداوندگار دنیای خیالی ِ خویش ام.

نسل ِ من

مَن خداوندگار دنیای خیالی ِ خویش ام.

نسل ِ من

بیا از "من" برایم بخوان تا حافظه ی از دست رفته ام احیا شود.

بایگانی
پیوندها

۴ مطلب در آبان ۱۳۹۰ ثبت شده است

ایران مهد پرورش ادم های بزرگی بوده اما تا حالا سیستم های بزرگی پرورش نداده.البته شاید خیلی ادعای صحیحی نباشه اما در نگاه اول قابل قبوله.

ما مدیران لایقی برای ناسا به جامعه تحویل دادیم اما هیج سیستم مدیریتی مثل ناسا پرورش ندادیم.

یه جور هایی بشتر مظروف های خوبی بودیم تا ظرف های خوب.

نمی دونم درسته ادعام یا نه اما کشورهایی مثل ایالات متحده امریکا بیشتر روی پرورش سیستم کار کردن تا روی پرورش استعداد شاید.

ما استعداد پرورش دادیم و صادر کردیم اونا سیستم پرورش دادن و محصولاتش رو صادر کردن.ما بردیم یا اونا؟

۳  موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۶ آبان ۹۰ ، ۲۱:۲۶
!
برای یک پسر شاید به نسبت یک دختر نوشتن پیرامون عفاف و حجاب سخت تر باشد.این موضوعی ست که دختر ها از نزدیک با ان دست و پنجه نرم کرده اند و پسر ها از دور به ان اندیشیده اند.

شاید عفت و حجب خاصه ی دخترها نباشد اما خیلی هم برای پسر ها ملموس نیست.

عفاف و حجاب مبین اصلی  جایگاه  زن در جامعه امروزی نیست اما فاکتوری حیاتی در تبیین و تحکیم جایگاه ایشان می باشد چرا که حجب و عفت در کلام و رفتار و ظاهر بانوان حتی امروزه روز نیز برای مخاطبانشان حد و مرزی را تعیین میکند که حد برهمزدن ان را مخاطب نخواهد داشت.اخلاق اجتماعی در هنجارشکنانه ترین حالت ممکن از حصار ایمن حجاب چشم پوشی نمی کند و از یاد نخواهد برد تفاوت های فردی انسان محجبه و غیر محجبه را.این در بعد بی خردانه ی موضوع است  و در حالی ست که از جنبه ی معقول موضوع حجاب کاملا فاکتوری مدنظر و مورد توجه می باشد.

با توجه به تعریف حجاب و عفاف و پی بردن به دو بعدی بودن موضوع یعنی هم ظاهری و باطنی بودن ماجرا پی خواهیم برد که عفاف تنها مختص زن نیست و حتی مرد ها نیز ملزم  به رعایت عفت در کلام رفتار و حجاب در کردار و ظاهر خود می باشند.البته دلیل تمرکز ما بر قشر زن زیر ذره بین بودن بیشتر زن ها برای مورد سنجش قرار گرفتن حجابشان می باشد.

۰  موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۰ آبان ۹۰ ، ۰۱:۱۵
!
هنوز ایمان دارم به این ادعا که دیوانه ترین منم.

پ ن 1:رسم زندگی رسم دیوانگی ست.
پ ن 2:دیوانه باید بود تا زندگی توان نمود.
۱  موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۰ آبان ۹۰ ، ۰۰:۳۷
!

نمیدونم چه طور شد که یهو این سرتیتر به ذهنم خطور کرد،نمی دونم در رابطه با تماشاچیان فوتبال بود یا تلوزیون ملی.

به هر حال اگر در رابطه با رسانه ی تصویری موجود در خانه های ما ایرانیان باشه ه واقعا راست گفتم.رسانه ای که مخاطبش فقط حق پذیرفتن داره و بس معلومه که مخاطبش رئ لال فرض می کنه و فقط می گه خاموش باش تا وقتی که من روشنم.

فوتبال هم درست از دریچه ی همین قاب یا حتی به طور زنده به تاشاچی می گه نگاه کن تا من رشد کنم.در حالی که رشدی برای خود تماشاچی نداره

در اصل بازی نگر ها بازیچه ی بازیگر ها و بازی کن ها شدن و این خیلی ناراحت کنندس.

۰  موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۲ آبان ۹۰ ، ۰۸:۱۱
!