نسل ِ من

مَن خداوندگار دنیای خیالی ِ خویش ام.

نسل ِ من

مَن خداوندگار دنیای خیالی ِ خویش ام.

نسل ِ من

بیا از "من" برایم بخوان تا حافظه ی از دست رفته ام احیا شود.

بایگانی
پیوندها

رفتن: حقیقتی باور نکردنی

شنبه, ۳ خرداد ۱۳۹۳، ۰۹:۴۵ ب.ظ

تسلیت شاید مرهمی ست تنها برای تسلای دل داغ دیده ، یک جور به اشتراک گذاشتن دردی که تنهایی قادر به هضمش نیستیم.انگار با تسلیت می فهمیم کسان دیگری هم چون ما داغدار نبودن عزیزی شده اند و بعد کمی آرام تر می شویم که ما تنهایی داغ نبودنش را به دوش نمی کشیم.
شاید سالی به ماهی خبر از دوستی نگیری، اما همین که می دانی زیر سقف همین آسمان نفس می کشد و هر وقت دل ت بخواهد می توانی پیشش باشی و خاطره بسازی یا خاطره مرور کنی برایت کافی ست و اینجاست که وقتی می فهمی از میان ما رفته دلت پر درد می شود.دردی که می سوزاندت.
روحش شاد و یادش گرامی باد.

"مرگ حقیقتِ تلخِ کتمان ناپذیری ست که همیشه دوشا دوشمان حرکت می کند اما وجودش باور نکردنی ست"

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۳/۰۳/۰۳
!

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی