نسل ِ من

مَن خداوندگار دنیای خیالی ِ خویش ام.

نسل ِ من

مَن خداوندگار دنیای خیالی ِ خویش ام.

نسل ِ من

بیا از "من" برایم بخوان تا حافظه ی از دست رفته ام احیا شود.

بایگانی
پیوندها

ایرانِ بی تحریم و آزادم آرزوست

سه شنبه, ۲۶ شهریور ۱۳۹۲، ۰۷:۵۳ ق.ظ
امروز به این فکر می کردم که دهه شصتی ها را بچه های جنگ می دانیم و دهه پنجاهی ها را بچه های انقلاب،احتمالا باید به دهه هفتادی ها و هشتادی ها و نودی ها هم لقب بچه های تحریم را بدهیم.بچه هایی که شاید به اندازه ی دوران جنگ و انقلاب زجر کشیده اند.زجری خاموش که دردش را تا استخوان حس کرده اند اما فریاد نزده اند.
به عقده ها و فریاد های در گلویشان فکر می کردم که خود را اسیر مرزهای سیاسی جغرافیایی ایران می بینند و اگر فریاد بر آوردند به اسم ... باید مدتی آب خنک بخورند تا گلویشان تازه شود.
به این فکر می کردم که انگار سالهاست که ایران فریاد ممنوع است.پدرانمان در خیابان های شهر های خودشان فریاد می زدند و تفنگ های سربازانی از جنس خودشان و به فرمان مملکت دارانشان جوابشان را می دادند.برادران بزرگتر مان در خاکریز ها فریاد می زدند و توپ و تفنگ های برادران دینی شان جواب شان را می دادند.اما هم نسلی های ما درد می کشند و تقدیر مبهمی دارند.نمی دانند باید کجا و بر سر که فریاد بکشند،شاید هم ما عبرت گرفته ایم و ترس کرده ایم.شاید مثل پدر و برادر بزرگترمان جرات فریاد نداریم.از گرانی،از بی کیفیتی،از بی اهمیت شمرده شدن،از بی احترامی ها و تهمت ها از همه چیز درد می کشیم اما باید سکوت اختیار کنیم.
       پی نوشت:در پی انتشار خبر لغو تحریم کشتیرانی ایران و 17 شرکت دیگر با حکم دیوان داگستری اروپا و البته در ادامه لغو تحریم های چند مدت اخیر که شامل لغو تحریم بانک ایرانی PIB در 15 شهریور و لغو محدودیت های تبادل ورزشکاران از جانب دولت آمریکا در 20 شهریور شاید روزنه ی امیدی برای رهایی ایران از ورطه ی تحریم باشد.
موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۲/۰۶/۲۶
!

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی