نسل ِ من

مَن خداوندگار دنیای خیالی ِ خویش ام.

نسل ِ من

مَن خداوندگار دنیای خیالی ِ خویش ام.

نسل ِ من

بیا از "من" برایم بخوان تا حافظه ی از دست رفته ام احیا شود.

بایگانی
پیوندها

ما خیلی کوچک ایم یا دنیا خیلی بزرگ؟

يكشنبه, ۱۱ ارديبهشت ۱۳۹۰، ۱۱:۱۱ ب.ظ

این عکسی است که فضا پیمای ویجر از زمین گرفته است. عکسی که زمین را در فضای بیکران نشان میدهد.
دوباره به این نقطه نگاه کنید. همین جاست. خانه اینجاست. ما اینجاییم تمام کسانی که دوستشان دارید همه و همه.
برآیند تمام خوشی ها و رنج های ما در همین نقطه جمع شده است. هزاران مذهب٬ ایدئولوژی،دکترین و ..
زمین ذره ای خرد در مقابل عظمت جهان است.
تمامی شکوه و جلال ما٬ تمامی حس خود مهم بینی بی پایان ما٬ توهم اینکه ما دارای موقعیتی ممتاز در پهنه گیتی هستیم٬ به واسطه این عکس به چالش کشیده می شود. سیاره ما لکه ای گم شده در تاریکی کهکشان هاست.

نظرات  (۲)

ماهرنگ تفسیر مس بود.مثل اندوه تفهیم بالا می آمد.سروشیهه بارز خاک بود.کاج نزدیکمثل انبوه فهمصفحه ساده فصل را سایه میزد.کوفی خشک تیغال ها خوانده می شد.از زمین های تاریکبوی تشکیل ادراک می آمد.دوستتوری هوش را روی اشیالمس می کرد.جمله جاری جوی را می شنید،با خود انگار می گفت:هیچ حرفی به این روشنی نیست.من کنار زهابفکر می کردم:امشبراه معراج اشیا چه صاف است ! سروده سهراب سپهری
تازه این یه گوشه کوچیک از دنیای بیکرانه...

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی