نسل ِ من

مَن خداوندگار دنیای خیالی ِ خویش ام.

نسل ِ من

مَن خداوندگار دنیای خیالی ِ خویش ام.

نسل ِ من

بیا از "من" برایم بخوان تا حافظه ی از دست رفته ام احیا شود.

بایگانی
پیوندها

دست نوشته ای از قبل

چهارشنبه, ۱۷ فروردين ۱۳۹۰، ۱۰:۲۵ ب.ظ

سلام سینمای مخملباف رو تموم کردم.خیلی دیالوگ محور بود اما تونست که ثابت کنه زندگی یعنی فیلم،فیلم یعنی زندگی،چیزی که این روزها هست و نیست.هست چون فیلمسازهایی هایی مثل مخملبا. و مجیدی و .یارستمی و بیض.یی و میرکریمی و ... هم هستند و نیست چون فیلمساز هایی خیلی بیشتر از این ها هستند که این رو نمی فهمند،اینکه: فیلم یعنی زندگی.هنر رو به لذت کاذب می رسونند نه واقعیت.لذتی که در واقعیت هست خیلی بهتر از لذت کاذبه.چون لذت واقعی در تقابل تنفر و تلخی واقعیه هر چی تلخیه واقعیت بیشتر باشه لذتش هم شیرین تره.

چون راستی و درستی واقعیت بر تلخیش می چربه.لذت این که می دونی وهم نیست،مجازی نیست و منطبق بر "واقع یتِ".

دوربین می تونه دریچه ای دروغ گو باشه همون قدر که می تونه واقع نما باشه.دلچسبی مستند به همین فاصله ی نزدیک ِش با حقیقت ِ.

البته من قبول دارم که فیلم اگر فیلم باشه حتی اگر مستند نباشه،میتونه نوعی دیدگاه واقع بین رو مطرح کنه،دیگاه کسی که فیلم رو نوشته و هدایت کرده.

2011/Feb/5

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی